Sprawozdanie ze spotkania wieńczącego pracę KNAL w roku akademickim
2015/16
1 czerwca 2016 roku odbyło się ostatnie w tym roku akademickim spotkanie Koła
Naukowego Antropologów Literatury UŁ.
Pierwsza część obrad zogniskowana była wokół spraw organizacyjnych: podsumowania
dotychczasowej działalności Koła i omówieniu planów na rok akademicki 2016/17 a także
ustalenia tematyki warsztatów dla Młodych Studentów w ramach akcji Uniwersytet Łódzki
dla Dzieci.
Drugą część spotkania stanowiła dyskusja moderowana przez mgr Edytę Janiak na temat
wrażeń z lektury książki Leonie Swann "Krocząc w ciemności". Członkinie zastanawiały się
nad możliwymi kluczami interpretacyjnymi (ekokrytyka, psychoanaliza) i odkrywały zawarte
w powieści odwołania do zjawisk społeczno-kulturowych (wiek XIX, freak show,
bestiariusze, steampunk). Poszukiwały również podobieństw powieści z bestsellerowymi
dziełami autorki "Sprawiedliwość owiec" oraz "Triumf owiec". Dokonując analizy "Krocząc w
ciemności", wskazywano na jej gatunkowe podobieństwo do powieści noir, powieści
detektywistycznej oraz baśni (choć nie tej klasycznej, raczej postmodernistycznej). Janiak
ukuła nawet roboczą nazwę dla reprezentowanego przez powieść gatunku – kryminał
fantastyczny. Lektura przypadła zebranym do gustu i była pełną magii odskocznią od
codziennego życia. Prócz naukowych dysput, zajadając się wyśmienitymi ciastkami
upieczonymi przez mgr Julię Dynkowską i cukierkami przygotowanymi przez
Przewodniczącą Koła mgr Annę Zatorę, fantazjowano także o posiadaniu własnego smoka
Legulasa. Pamiętajmy bowiem, że w każdym młodym naukowcu drzemie wciąż dziecko,
które 1 czerwca miało przecież swoje święto :-)
Władze KNAL serdecznie dziękują wszystkim wspaniałym osobom, które pojawiały się na
spotkaniach Koła w mijającym roku akademickim.
Wszystkich zainteresowanych ciekawymi książkami i jeszcze ciekawszymi rozmowami o
nich zapraszamy natomiast w październiku do dołączenia do KNAL.
Życzymy Wam niezapomnianych wakacji i wielu inspirujących lektur!
Sprawozdała: Edyta Janiak
działające w ramach Pracowni Antropologii Literatury w Katedrze Teorii Literatury Uniwersytetu Łódzkiego
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą literatura. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą literatura. Pokaż wszystkie posty
środa, 15 czerwca 2016
wtorek, 3 maja 2016
wtorek, 26 kwietnia 2016
Sprawozdanie ze spotkania o współczesnym polskim kryminale
Sprawozdanie ze spotkania: współczesny
polski kryminał – Ludzie w nienawiści
13 kwietnia 2016
roku członkinie Koła Naukowego Antropologów Literatury spotkały się, aby
podyskutować o debiutanckiej powieści Krzysztofa A. Zajasa zatytułowanej Ludzie w nienawiści. Jest to pierwsza
część tak zwanej „trylogii grobiańskiej”, czyli cyklu kryminalnego
opowiadającego o nieustraszonym komisarzu Andrzeju Krzyckim rozwiązującym
zagadki tajemniczych morderstw dokonywanych w podkrakowskich miejscowościach.
Moderatorką dyskusji
w naturalny sposób stała się przewodnicząca Koła – mgr Anna Zatora, prywatnie
miłośniczka kryminałów. Dzięki doskonałej znajomości tego gatunku literackiego
(zarówno „literaturoznawczo-teoretycznej”, jak i „czytelniczo-praktycznej”)
udało się prowadzącej wpisać dzieło Zajasa w szerszy kontekst. Jak zauważyła, Ludzie w nienawiści reprezentowaliby
raczej typ kryminału spod znaku amerykańsko-kanadyjskiego, podczas gdy silnie
zaangażowane społecznie dzieła Miłoszowskiego reprezentują raczej model
skandynawski (w dużym uproszczeniu). Dyskutowana była też kreacja głównego
bohatera, który cierpi na „syndrom Kurta Walandera” – jest mroczny,
doświadczony przez los, obdarzony wielkim talentem śledczym i jednocześnie
zmagający się z wewnętrzni demonami (Krzycki jest alkoholikiem mającym problemy
z relacjami międzyludzkimi).
Warto dodać, że
Krzysztof A. Zajas jest literaturoznawcą i wykładowcą akademickim – lekkość
pióra i erudycję autora dostrzec można na kartach powieści bez trudu. Jego
zamiłowanie do twórczości Stephena Kinga także. Członkiniom obecnym na
spotkaniu lektura przypadła do gustu (szczególnie za sprawą wartkiej akcji
powieści oraz świetnie wykreowanej „ludzkiej postaci Lucka”, czyli partnera
komisarza Krzyckiego), chociaż nie obyło się bez kilku krytycznych uwag. Wydaje
się, że debiutujący pisarz kryminałów ma problemy szczególnie z tworzeniem
postaci kobiecych (antypatyczna i wewnętrznie „niedopracowana” Iza) oraz
opisywaniem scen walki (jak powiedziała jedna z członkiń: „Autor najwyraźniej lubi
jeść, ale nie umie się bić”, ponieważ jedzenie opisywane jest w powieści bardzo
zmysłowo i plastycznie). Pomimo tych zastrzeżeń zebrane jednogłośnie uznały, że
Ludzie w nienawiści wyróżniają się
pozytywnie na tle współczesnego kryminału polskiego i są lekturą wartą
uwagi.
Kolejne
spotkanie KNAL odbędzie się 1 czerwca o godzinie 17:00 i poświęcone zostanie
najnowszej powieści Leonie Swann (autorki światowego bestselleru Sprawiedliwość owiec) zatytułowanej Krocząc w ciemności.
Serdecznie
zapraszamy członków Koła, a także wszystkie „nowe” osoby, które chciałyby
porozmawiać w sympatycznym gronie o ciekawej literaturze J
Sprawozdała:
Edyta Janiak
piątek, 1 kwietnia 2016
Spotkanie KNAL - Krzysztof Zajas, "Ludzie w nienawiści" // 13 kwietnia 2016
Zapraszamy serdecznie!
Do lektury Ludzie w nienawiści Krzysztofa A. Zajasa (pierwszy tom trylogii grobiańskiej) oraz tekst teoretyczny Julii Poświatowskiej (UŚ) Kobiety, które nienawidzą przemocy. Wizerunki kobiecości w szwedzkich powieściach kryminalnych i ich adaptacjach filmowych, [w:] Od pióra do sieci, red. P. Michałowski, Szczecin 2015.
czwartek, 17 marca 2016
Sprawozdanie ze spotkania - Projekt Szekspir: "Przepaść czasu"
Spotkanie KNAL, które odbyło się 16 marca, było poświęcone
najnowszej powieści Jeanette Winterson Przepaść
czasu, która została napisana w
ramach Projektu Szekspir. By uczcić 400. rocznicę śmierci Wielkiego
Elżbietańczyka, brytyjskie wydawnictwo Hogarth Press zaproponowało znanym
współczesnym pisarzom napisanie powieści, które opowiedziałyby na nowo
najsłynniejsze dramaty Szekspira. W planach wydawniczych jest więc, między
innymi, Burza prze-pisana przez
Margaret Atwood, Makbet według Jo
Nesbø oraz Otello Tracy Chevalier.
Winterson wzięła na warsztat Zimową opowieść – dramat dla niej niezwykle ważny (również ze
względów osobistych, gdyż sama jest dzieckiem adoptowanym), jak sama mówi, jej
historię-talizman, i przeniosła ją we współczesne realia.
Projekt i powieści, które powstają w jego ramach, stały się
asumptem do naukowej dysputy literaturoznawczej. Moderatorką spotkania była mgr
Julia Dynkowska, która swoją dysertację doktorską poświęca zagadnieniom ekfrazy
i apokryfu. Omówiła pokrótce najważniejsze pojęcia związane z prze-pisywaniem
literatury – trawestację, parodię, pastisz, apokryf i transpozycję oraz przedstawiła
dzieła literackie będące egzemplifikacjami takich zabiegów. Odnosiła się w swym
wywodzie do Palimpsestów Genetta i
zastanawiała się wraz z obecnymi Członkiniami KNAL, dlaczego to właśnie dzieła
Szekspira najczęściej i tak chętnie zostają poddane podobnym zabiegom
literackim.
Sama Przepaść czasu okazała
się dla obecnych osób lekturą ciekawą, acz nieco rozczarowującą. Podkreślano,
że Winterson nie wykorzystała w pełni swego pisarskiego potencjału w
konfrontacji z dramatem Szekspira oraz nie dopracowała niektórych wątków i
postaci. Znajomość wcześniejszych dzieł autorki (i ich feministycznego oraz
wywrotowego charakteru) skłoniły Członkinie do stworzenia własnej apokryficznej
opowieści – o tym jak Przepaść czasu mogłaby
wyglądać, gdyby uwzględniała te aspekty twórczości Winterson.
Kolejne spotkanie KNAL poświęcone zostanie kryminałowi
Krzysztofa Zajsa Ludzie w nienawiści.
Odbędzie się 13 kwietnia o godzinie 17:00 w sali 0.12. Serdecznie zapraszamy!
Sprawozdała: Edyta Janiak
poniedziałek, 29 lutego 2016
Sprawozdanie ze spotkania o dystopiach
Sprawozdanie ze spotkania: dystopie
Pierwsze
spotkanie KNAL w semestrze letnim 2015/16 odbyło się 25 lutego. Poprowadziła je
i moderowała Alicja Górska. Tematem spotkania były dystopie oraz ich współczesne
literackie obrazy. Dyskusję na temat powieści Suzanne Collins Igrzyska śmierci („klasyka”) oraz Piotra
Patykiewicza Dopóki nie zgasną gwiazdy
(polska powieść dystopijna) poprzedził krótki wykład o tym, czym właściwie są
dystopie i czym się charakteryzują. Okazuje się bowiem, że powszechnie
rozumienie tego terminu i jednoznaczne przeciwstawianie go utopii jest mylne.
Co więcej, prowadząca przekonująco przedstawiła różnice pomiędzy dystopią a
traktowanymi z nią synonimicznie antyutopią, czarną utopią i utopią negatywną,
a także relację dystopia – postapokalipsa. Omówione i przedstawione zostały
także cechy powtarzające się w niemal wszystkich dystopijnych powieściach. Są
to między innymi: idealne ustrukturyzowanie i zhierarchizowanie opisywanego
społeczeństwa, rządy elit i wyzysk niższych kast, dehumanizacja i
depersonalizacja, brak pamięci o przeszłości, czy zanik fauny i flory. Alicja
Górska omówiła także każdą z wymienionych cech w odniesieniu do świata
przedstawionego Igrzysk śmierci oraz Dopóki nie zgasną gwiazdy.
Po tym niezwykle
ciekawym wstępie uczestniczki spotkania (obecne były tylko członkinie KNAL)
dzieliły się swoimi wrażeniami z lektury obydwu tekstów a także zastanawiały
się między innymi nad tym, dlaczego Igrzyska
śmierci zaliczone zostały do tak zwanej literatury młodzieżowej oraz
dlaczego powszechnie za czytelników powieści dystopijnych uznaje się młodych
ludzi.
Władze KNAL
pragną serdecznie powitać nową członkinię – Kamilę, studentkę I roku
romanistyki, która, jak sama przyznała, bardzo lubi czytać oraz rozmawiać o
literaturze.
Kolejne
spotkanie Koła odbędzie się 16 marca (środa) o godzinie 17:00, tradycyjnie w
sali 012. Poświęcone będzie nowej powieści Jeanette Winterson Przepaść czasu, która jest literacką
wariacją na temat Opowieści zimowej
Williama Shakespeare’a. Dyskusję na ten temat moderować będzie mgr Julia
Dynkowska.
Serdecznie
zapraszamy!
Sprawozdała:
Edyta Janiak
piątek, 19 lutego 2016
Spotkanie KNAL - dystopie // 25 lutego 2016 r.
Serdecznie zapraszamy na spotkanie poświęcone dystopiom! W sprawie materiałów można kontaktować się z nami e-mailowo: anthropologos@gmail.com
sobota, 9 stycznia 2016
Nowy semestr - rekrutacja!
Uwaga, uwaga!
Poszukujemy nowych członków!
Zapraszamy wszystkich studentów, którzy chcą czytać literaturę, poznawać literaturę i badać jej różne powiązania z innymi mediami, odkrywać kulturowe konteksty literatury i przede wszystkim - rozmawiać o literaturze!
Jesteśmy kołem naukowym działającym już naprawdę długo i aktywnie, w tym roku akademickim m.in. organizowaliśmy konferencję o zjawisku hejterstwa w kulturze - wcześniej o przedsądach i metahumanizmie. Spotykamy się z częstotliwością co około 2-3 tygodnie. Najbliższe spotkanie poświęcone dystopiom w literaturze dla młodzieży odbędzie się na początku nowego semestru, jeszcze będziemy je ogłaszać i wskazywać konkretną lekturę.
Zachęcamy do zgłoszenia się - dodamy e-maile zainteresowanych osób do listy mailingowej i będziemy informować na bieżąco :)
Serdecznie zapraszamy!
poniedziałek, 7 grudnia 2015
Sprawozdanie ze spotkania 19.11.2015 ("Moja walka" Knausgårda)
Sprawozdanie ze spotkania wokół powieści "Moja walka"
19 listopada 2015 roku odbyło się spotkanie KNAL poświęcone powieści "Moja walka" Karla
Ovego Knausgårda. Moderatorką i pomysłodawczynią tematu dyskusji była mgr Milena Rosiak.
Członkowie Koła dzielili się swoimi spostrzeżeniami z lektury pierwszego tomu jednej z
najgłośniejszych współczesnych powieści – "Mojej walki" (warto zauważyć, że na język polski
przetłumaczono już trzy z sześciu dotychczas napisanych tomów), rozważali kwestię
„skandynawskości” i swoistej surowości stylu Knausgårda oraz zasadności spostrzeżeń
krytyków literackich o proustowskości lub antyproustowości dzieła (odnoszących się
oczywiście do wielotomowego dzieła W poszukiwaniu straconego czasu). Asumptem do
rozmowy stała się też autobiograficzność "Mojej walki" – w duchu teorii o „pakcie
autobiograficznym” Philippe’a Lejeune’a można zakładać, że jest to faktycznie autobiografia
(autor powieści, jej główny bohater i narrator to ta sama osoba sygnująca się imieniem i
nazwiskiem Karl Ove Knausgård), poświadczać mogą o tym fakcie również zdarzenia
związane z ukazaniem się książki – zbiorowy pozew sądowy rodziny pisarza o znieważenie.
Jak słusznie zauważyła mgr Anna Zatora, w trakcie lektury wyczuwa się jednak pewien fałsz i
próbę konstruowania swojej własnej historii-legendy. Ciekawe było również porównanie
kontrowersyjnej (ze względu na otwartą krytykę wymierzoną między innymi w
mieszczańskie społeczeństwo czy instytucję rodziny) twórczości Norwega z tą autorstwa nie
mniej obrazoburczego austriackiego pisarza Thomasa Bernharda, którą charakteryzuje
„bogactwo i nadmiar słowa”.
Mgr Rosiak, prócz nakreślenia tła społeczno-kulturowego, faktów z biografii autora i
okoliczności powstania "Mojej walki", poruszyła kwestię relacji fabuły poszczególnych tomów
względem siebie a także opowiedziała o zmianie swojego stosunku do narratora powieści: od
uwielbienia w pierwszym tomie do niemal niechęci przy lekturze drugiego. Historia Karla
Ovego jest jednak na tyle wciągająca i interesująca, że moderatorka postanowiła zakupić tom
trzeci powieści, który zaprezentowała zebranym Kołowiczom.
Osoby, które nie zdołały zapoznać się przed spotkaniem KNAL z żadnym z tomów "Mojej
walki", po tak ciekawych dysputach zadeklarowały chęć nadrobienia lekturowych zaległości.
Druga część spotkania poświęcona została sprawom organizacyjnym związanym z
przygotowaniami do konferencji naukowej „Hejterstwo – nowy wymiar kultury?”.
Sprawozdała: Edyta Janiak
19 listopada 2015 roku odbyło się spotkanie KNAL poświęcone powieści "Moja walka" Karla
Ovego Knausgårda. Moderatorką i pomysłodawczynią tematu dyskusji była mgr Milena Rosiak.
Członkowie Koła dzielili się swoimi spostrzeżeniami z lektury pierwszego tomu jednej z
najgłośniejszych współczesnych powieści – "Mojej walki" (warto zauważyć, że na język polski
przetłumaczono już trzy z sześciu dotychczas napisanych tomów), rozważali kwestię
„skandynawskości” i swoistej surowości stylu Knausgårda oraz zasadności spostrzeżeń
krytyków literackich o proustowskości lub antyproustowości dzieła (odnoszących się
oczywiście do wielotomowego dzieła W poszukiwaniu straconego czasu). Asumptem do
rozmowy stała się też autobiograficzność "Mojej walki" – w duchu teorii o „pakcie
autobiograficznym” Philippe’a Lejeune’a można zakładać, że jest to faktycznie autobiografia
(autor powieści, jej główny bohater i narrator to ta sama osoba sygnująca się imieniem i
nazwiskiem Karl Ove Knausgård), poświadczać mogą o tym fakcie również zdarzenia
związane z ukazaniem się książki – zbiorowy pozew sądowy rodziny pisarza o znieważenie.
Jak słusznie zauważyła mgr Anna Zatora, w trakcie lektury wyczuwa się jednak pewien fałsz i
próbę konstruowania swojej własnej historii-legendy. Ciekawe było również porównanie
kontrowersyjnej (ze względu na otwartą krytykę wymierzoną między innymi w
mieszczańskie społeczeństwo czy instytucję rodziny) twórczości Norwega z tą autorstwa nie
mniej obrazoburczego austriackiego pisarza Thomasa Bernharda, którą charakteryzuje
„bogactwo i nadmiar słowa”.
Mgr Rosiak, prócz nakreślenia tła społeczno-kulturowego, faktów z biografii autora i
okoliczności powstania "Mojej walki", poruszyła kwestię relacji fabuły poszczególnych tomów
względem siebie a także opowiedziała o zmianie swojego stosunku do narratora powieści: od
uwielbienia w pierwszym tomie do niemal niechęci przy lekturze drugiego. Historia Karla
Ovego jest jednak na tyle wciągająca i interesująca, że moderatorka postanowiła zakupić tom
trzeci powieści, który zaprezentowała zebranym Kołowiczom.
Osoby, które nie zdołały zapoznać się przed spotkaniem KNAL z żadnym z tomów "Mojej
walki", po tak ciekawych dysputach zadeklarowały chęć nadrobienia lekturowych zaległości.
Druga część spotkania poświęcona została sprawom organizacyjnym związanym z
przygotowaniami do konferencji naukowej „Hejterstwo – nowy wymiar kultury?”.
Sprawozdała: Edyta Janiak
wtorek, 17 listopada 2015
sobota, 17 października 2015
czwartek, 20 sierpnia 2015
Konferencja "Hejterstwo - nowy wymiar kultury?" //call for papers
Ogólnopolska studencko-doktorancka konferencja naukowa Koła Naukowego Antropologów Literatury UŁ
Patronat honorowy Prorektora ds. programów i jakości kształcenia UŁ Profesora dr. hab. Jarosława Płuciennika
Patronat medialny: Magazyn antropologiczno-społeczno-kulturowy "Maska"
HEJTERSTWO - NOWY WYMIAR KULTURY?
27-28 listopada 2015 roku
Wydział Filologiczny Uniwersytetu Łódzkiego
(Łódź, ul. Pomorska 171-173)
Internet jako nowa przestrzeń medialna mająca coraz większy wpływ na społeczeństwo i kulturę sprzyja zachodzeniu nieznanych dotąd zjawisk. Wiąże się z tym powstawanie nowych gatunków, takich jak blog, nowych sytuacji komunikacyjnych czy postaw wobec drugiego człowieka, Innego, świata. Funkcjonowanie w sieci ma również związek z podmiotowością – anonimowość, zwielokrotnienie obecności w przestrzeni internetowej, fragmentaryczność zmieniają naszą perspektywę, ale i to, jak jesteśmy odbierani.
Czym jest hejterstwo, a także co to hejt i kim jest hejter, wie każdy, kto w internecie spędził dłuższą chwilę. Słowo zbudowane na bazie angielskiego ‘hate’ (nienawiść, wstręt) otrzymało zapis fonetyczny i odpowiednią końcówkę fleksyjną, po czym weszło do użytku najpierw w socjolekcie (głównie internautów), potem w słownictwie potocznym, aż wreszcie trafiło do słowników.
Proponujemy, by poddać refleksji naukowej wszystko to, co kryje się za „hejterstwem”, a więc zdefiniować słowo, znaleźć źródła zjawiska i jego powinowactwa z rozmaicie rozumianym krytycyzmem, przyjrzeć się specyfice i estetyce „hejtu” m.in. w literaturze, języku i sztukach audiowizualnych, oraz wreszcie – podjąć próbę diagnozy.
Czy hejterstwo jest wytworem kultury internetu, czy istniało o wiele wcześniej? Czy na dobre zakorzeniło się w kulturze, czy to jedynie przemijająca moda? Zachęcamy do podjęcia rozważań na ten temat reprezentantów różnych dyscyplin naukowych: kulturoznawców, językoznawców, literaturoznawców, antropologów, medioznawców, psychologów, historyków, filozofów, socjologów… Mamy nadzieję na szerokie spektrum refleksji i inwencję badawczą uczestników.
Planujemy wydanie recenzowanej monografii.
Należy pamiętać, że poniższe zagadnienia są jedynie propozycjami do namysłu. Z zainteresowaniem organizatorów spotkają się zarówno rozważania teoretyczne, jak i analizy i interpretacje konkretnych tekstów kultury.
GENOLOGIA/METODOLOGIA
źródła i początki hejterstwa
hejterstwo a nienawiść
hejterstwo a krytycyzm
hejterstwo a krytykanctwo
hejter a troll internetowy
internet jako źródło i przestrzeń hejterstwa
hejter a trickster
hejter a hipster
hejter i Inny
JĘZYK/ESTETYKA
hejterskie instrumentarium językowe
estetyka hejtu
hejterstwo a mowa nienawiści
hejterstwo w literaturze
hejterstwo w sztukach audiowizualnych
hejterstwo w sztukach plastycznych
językowe i obrazowe reprezentacje hejterstwa (grammar nazi, hejter definiowany przez mem itp.)
DIAGNOZY/PROGNOZY
hejterstwo jako moda albo znak czasów
hejt jako przyszłość kultury?
hejt jako koniec, upadek kultury
hejterstwo jako wyraz wolności
hejterstwo w różnych kulturach
hejterstwo w ujęciu filozoficznym
hejterstwo w ujęciu psychologicznym
Kierownik naukowy konferencji:
dr Natalia Lemann
Opiekun naukowy konferencji:
dr Michał Wróblewski
Sekretarz konferencji:
mgr Anna Zatora (email: anna.zatora@gmail.com)
Opłata konferencyjna wynosi 100 zł – organizatorzy pokrywają koszt wydania monografii, zapewniają materiały konferencyjne oraz przerwy kawowe. Nie zapewniamy uczestnikom konferencji wyżywienia ani noclegu, ale służymy pomocą w razie wszelkich problemów i pytań organizacyjnych.
Zgłoszenia (tytuł wystąpienia, abstrakt o objętości 1000-1500 znaków ze spacjami i afiliację) należy przesyłać do 24 października 2015 na adres e-mailowy: anthropologos@gmail.com
Informacja o przyjęciu/odrzuceniu abstraktu pojawi się do 31 października 2015 roku. W razie przyjęcia referatu otrzymają Państwo e-mailem informacje na temat uiszczenia opłaty konferencyjnej i faktur. Do połowy listopada powinien być znany dokładny program konferencji. W monografii znajdą się te spośród proponowanych tekstów, które otrzymają pozytywne recenzje.
Aktualnych informacji należy szukać na portalu Facebook (wydarzenie: „Hejterstwo – nowy wymiar kultury? Konferencja naukowa KNAL”). W razie wątpliwości zachęcamy do zadawania pytań przez podane adresy e-mailowe.
Zapraszamy!
Patronat honorowy Prorektora ds. programów i jakości kształcenia UŁ Profesora dr. hab. Jarosława Płuciennika
Patronat medialny: Magazyn antropologiczno-społeczno-kulturowy "Maska"
HEJTERSTWO - NOWY WYMIAR KULTURY?
27-28 listopada 2015 roku
Wydział Filologiczny Uniwersytetu Łódzkiego
(Łódź, ul. Pomorska 171-173)
Internet jako nowa przestrzeń medialna mająca coraz większy wpływ na społeczeństwo i kulturę sprzyja zachodzeniu nieznanych dotąd zjawisk. Wiąże się z tym powstawanie nowych gatunków, takich jak blog, nowych sytuacji komunikacyjnych czy postaw wobec drugiego człowieka, Innego, świata. Funkcjonowanie w sieci ma również związek z podmiotowością – anonimowość, zwielokrotnienie obecności w przestrzeni internetowej, fragmentaryczność zmieniają naszą perspektywę, ale i to, jak jesteśmy odbierani.
Czym jest hejterstwo, a także co to hejt i kim jest hejter, wie każdy, kto w internecie spędził dłuższą chwilę. Słowo zbudowane na bazie angielskiego ‘hate’ (nienawiść, wstręt) otrzymało zapis fonetyczny i odpowiednią końcówkę fleksyjną, po czym weszło do użytku najpierw w socjolekcie (głównie internautów), potem w słownictwie potocznym, aż wreszcie trafiło do słowników.
Proponujemy, by poddać refleksji naukowej wszystko to, co kryje się za „hejterstwem”, a więc zdefiniować słowo, znaleźć źródła zjawiska i jego powinowactwa z rozmaicie rozumianym krytycyzmem, przyjrzeć się specyfice i estetyce „hejtu” m.in. w literaturze, języku i sztukach audiowizualnych, oraz wreszcie – podjąć próbę diagnozy.
Czy hejterstwo jest wytworem kultury internetu, czy istniało o wiele wcześniej? Czy na dobre zakorzeniło się w kulturze, czy to jedynie przemijająca moda? Zachęcamy do podjęcia rozważań na ten temat reprezentantów różnych dyscyplin naukowych: kulturoznawców, językoznawców, literaturoznawców, antropologów, medioznawców, psychologów, historyków, filozofów, socjologów… Mamy nadzieję na szerokie spektrum refleksji i inwencję badawczą uczestników.
Planujemy wydanie recenzowanej monografii.
Należy pamiętać, że poniższe zagadnienia są jedynie propozycjami do namysłu. Z zainteresowaniem organizatorów spotkają się zarówno rozważania teoretyczne, jak i analizy i interpretacje konkretnych tekstów kultury.
GENOLOGIA/METODOLOGIA
źródła i początki hejterstwa
hejterstwo a nienawiść
hejterstwo a krytycyzm
hejterstwo a krytykanctwo
hejter a troll internetowy
internet jako źródło i przestrzeń hejterstwa
hejter a trickster
hejter a hipster
hejter i Inny
JĘZYK/ESTETYKA
hejterskie instrumentarium językowe
estetyka hejtu
hejterstwo a mowa nienawiści
hejterstwo w literaturze
hejterstwo w sztukach audiowizualnych
hejterstwo w sztukach plastycznych
językowe i obrazowe reprezentacje hejterstwa (grammar nazi, hejter definiowany przez mem itp.)
DIAGNOZY/PROGNOZY
hejterstwo jako moda albo znak czasów
hejt jako przyszłość kultury?
hejt jako koniec, upadek kultury
hejterstwo jako wyraz wolności
hejterstwo w różnych kulturach
hejterstwo w ujęciu filozoficznym
hejterstwo w ujęciu psychologicznym
Kierownik naukowy konferencji:
dr Natalia Lemann
Opiekun naukowy konferencji:
dr Michał Wróblewski
Sekretarz konferencji:
mgr Anna Zatora (email: anna.zatora@gmail.com)
Opłata konferencyjna wynosi 100 zł – organizatorzy pokrywają koszt wydania monografii, zapewniają materiały konferencyjne oraz przerwy kawowe. Nie zapewniamy uczestnikom konferencji wyżywienia ani noclegu, ale służymy pomocą w razie wszelkich problemów i pytań organizacyjnych.
Zgłoszenia (tytuł wystąpienia, abstrakt o objętości 1000-1500 znaków ze spacjami i afiliację) należy przesyłać do 24 października 2015 na adres e-mailowy: anthropologos@gmail.com
Informacja o przyjęciu/odrzuceniu abstraktu pojawi się do 31 października 2015 roku. W razie przyjęcia referatu otrzymają Państwo e-mailem informacje na temat uiszczenia opłaty konferencyjnej i faktur. Do połowy listopada powinien być znany dokładny program konferencji. W monografii znajdą się te spośród proponowanych tekstów, które otrzymają pozytywne recenzje.
Aktualnych informacji należy szukać na portalu Facebook (wydarzenie: „Hejterstwo – nowy wymiar kultury? Konferencja naukowa KNAL”). W razie wątpliwości zachęcamy do zadawania pytań przez podane adresy e-mailowe.
Zapraszamy!
piątek, 3 kwietnia 2015
Sprawozdanie ze spotkania: Eco i Calvino /12.03.2015
12 marca 2015 roku odbyło się spotkanie KNAL mające stanowić wstęp do uroczystości związanych z 70-leciem Uniwersytetu Łódzkiego i wizytą Umberta Eco. Planowane na maj tego roku nadanie pisarzowi i badaczowi tytułu doktora honoris causa UŁ stało się impulsem do zorganizowania wielu poprzedzających je wydarzeń. Jednym z nich było właśnie nasze spotkanie poświęcone tekstowi „Dzieło otwarte” Umberta Eco i powieści Itala Calvino „Jeśli zimową nocą podróżny”.
W prezentacji na temat „Dzieła otwartego” mgr Anna Zatora przybliżyła najważniejsze tezy z zawartej tam koncepcji Eco; dygresjami stały się odniesienia m.in. do fenomenologii, formalizmu rosyjskiego i sporu o interpretację.
Teoria dzieła otwartego stałą się punktem wyjścia do rozważań na temat słynnej powieści Calvino – rozmawialiśmy o naszych odczuciach, procesie lekturowym i roli odbiorcy w tworzeniu dzieła.
Poza merytoryczną częścią spotkania omówiliśmy nasze planowane aktywności – udział Koła w Festiwalu „Labirynt Znaków 2015” (4. Noc Literatury) i organizację własnej konferencji naukowej. Z burzy mózgów wykluł się wstępny pomysł na call for papers, które klaruje się i wkrótce zyska materialną postać.
Sprawozdawała: Anna Zatora
W prezentacji na temat „Dzieła otwartego” mgr Anna Zatora przybliżyła najważniejsze tezy z zawartej tam koncepcji Eco; dygresjami stały się odniesienia m.in. do fenomenologii, formalizmu rosyjskiego i sporu o interpretację.
Teoria dzieła otwartego stałą się punktem wyjścia do rozważań na temat słynnej powieści Calvino – rozmawialiśmy o naszych odczuciach, procesie lekturowym i roli odbiorcy w tworzeniu dzieła.
Poza merytoryczną częścią spotkania omówiliśmy nasze planowane aktywności – udział Koła w Festiwalu „Labirynt Znaków 2015” (4. Noc Literatury) i organizację własnej konferencji naukowej. Z burzy mózgów wykluł się wstępny pomysł na call for papers, które klaruje się i wkrótce zyska materialną postać.
Sprawozdawała: Anna Zatora
środa, 4 marca 2015
Spotkanie KNAL - 12 marca 2015 (Eco, Calvino)
Na najbliższym spotkaniu - 12 marca 2015, godz. 17.30, s. 012 - zmierzymy się z koncepcją "dzieła otwartego" Umberta Eco. W prezentacji, od której rozpoczęlibyśmy spotkanie, postaramy się przedstawić w skondensowany sposób główne tezy Eco zawarte w Dziele otwartym i konteksty do tego. Potem, na tej podstawie, spróbujemy porozmawiać o Jeśli zimową nocą podróżny Itala Calvino.
W pamięci miejmy też twórczość Eco, Imię róży choćby.
Zapraszamy!
W pamięci miejmy też twórczość Eco, Imię róży choćby.
Zapraszamy!
wtorek, 17 lutego 2015
Sprawozdanie ze spotkania poświęconego M. Tulli
A więc Tulli. Nieco dziwne, mało mówiące nazwisko.
Proza – jakkolwiek by nie rzec: przejmująca.
Cieszę się, że tak niewiele wiedziałem o autorce przesłanych utworów i bohaterce kolejnego spotkania KNAL; bowiem o twórczości tak wybitnej literatki (co nie było jeszcze dla mnie tak wyraźne na początku dyskusji), rzeczywiście trudnej, pogmatwanej, o której ciężko dowiedzieć się czegokolwiek pewnego nawet od samej pisarki– powinny rozmawiać właśnie takie osoby, jakie się rzeczywiście na spotkaniu pojawiły, czujące się bez wątpienia lepiej w tematyce post-pamięci i całego szeregu innych kategorii, które w powieściach Magdaleny Tulli można odnaleźć. Bardzo się też cieszę, że były to same kobiety – bo być może moja zbyt szybka, powierzchowna lektura, albo po prostu nieumiejętność wejścia w rolę narratorki utworów sprawiły,
że tak subtelne i szalenie ciekawe rozróżnienia składników samej fabuły oraz teorie interpretacyjne podawane przez uczestniczki rozmowy pozostały dla mnie, szczerze mówiąc, obce aż do tej właśnie chwili. Dysputa była spontaniczna, szczera, nieprzeładowana zbędnymi terminami, a tym chętniej się jej słuchało dzięki licznym i czasem bardzo osobistym odczuciom, którym dano wyraz na równi z czysto „kulturologicznymi” stwierdzeniami. Oby zawsze było tak ciekawie.
Spotkanie odbyło się 8 stycznia 2015 roku
Dyskusję moderowała: mgr Milena Rosiak-Kłębik
Sprawozdawał: Remigiusz Wróbel
Proza – jakkolwiek by nie rzec: przejmująca.
Cieszę się, że tak niewiele wiedziałem o autorce przesłanych utworów i bohaterce kolejnego spotkania KNAL; bowiem o twórczości tak wybitnej literatki (co nie było jeszcze dla mnie tak wyraźne na początku dyskusji), rzeczywiście trudnej, pogmatwanej, o której ciężko dowiedzieć się czegokolwiek pewnego nawet od samej pisarki– powinny rozmawiać właśnie takie osoby, jakie się rzeczywiście na spotkaniu pojawiły, czujące się bez wątpienia lepiej w tematyce post-pamięci i całego szeregu innych kategorii, które w powieściach Magdaleny Tulli można odnaleźć. Bardzo się też cieszę, że były to same kobiety – bo być może moja zbyt szybka, powierzchowna lektura, albo po prostu nieumiejętność wejścia w rolę narratorki utworów sprawiły,
że tak subtelne i szalenie ciekawe rozróżnienia składników samej fabuły oraz teorie interpretacyjne podawane przez uczestniczki rozmowy pozostały dla mnie, szczerze mówiąc, obce aż do tej właśnie chwili. Dysputa była spontaniczna, szczera, nieprzeładowana zbędnymi terminami, a tym chętniej się jej słuchało dzięki licznym i czasem bardzo osobistym odczuciom, którym dano wyraz na równi z czysto „kulturologicznymi” stwierdzeniami. Oby zawsze było tak ciekawie.
Spotkanie odbyło się 8 stycznia 2015 roku
Dyskusję moderowała: mgr Milena Rosiak-Kłębik
Sprawozdawał: Remigiusz Wróbel
piątek, 2 stycznia 2015
II spotkanie KNAL 2014/2015 - "Szum" M. Tulli
Najbliższe spotkanie Koła Naukowego Antropologów Literatury - 8 stycznia 2015 roku, godz. 17.30, sala 0.12 - poświęcimy książce Magdaleny Tulli "Szum". O utworze porozmawiamy w kontekście postpamięci, choć nie tylko w takim. Posłuży nam on jako punkt wyjścia do dyskusji, a podstawą merytoryczną niech będą dwa teksty:
1) Marianne Hirsch "Żałoba i postpamięć",
2) Barbara Skarga "Ślad" [w:] "Ślad i obecność".
Serdecznie zapraszamy!
1) Marianne Hirsch "Żałoba i postpamięć",
2) Barbara Skarga "Ślad" [w:] "Ślad i obecność".
Serdecznie zapraszamy!
czwartek, 30 czerwca 2011
Nowa specjalizacja na Kulturoznawstwie UŁ!
Specjalność o nazwie Twórcze pisanie (Creative writing), proponowana na studiach licencjackich i magisterskich na kierunku kulturoznawstwo, łączy zajęcia o charakterze teoretycznym i praktycznym w zakresie warsztatu twórcy (liryka, proza, dramatopisarstwo, scenariusze, nowe formy i gatunki literackie w przestrzeni wirtualnej); kształci ponadto krytyka literackiego filmowego, teatralnego. Program zawiera również podstawy tworzenia form dziennikarskich i użytkowych – reportaż, esej, felieton, reklama. Wśród przedmiotów o profilu teoretycznym znajdują się arcydzieła literatury XX wieku, literatura najnowsza, antropologia kultury, pragmatyka języka. W programie specjalności znajdują się zajęcia warsztatowe i praktyczne związane z autorskim i kreatywnym uczestnictwem w przestrzeni publicznej (prowadzenie spotkań autorskich, debat literackich, autopromocja własnej twórczości, przygotowywanie tekstów do publikacji). Wśród efektów kształcenia zakładamy praktyczne opanowanie literackich technik narracyjnych i perswazyjnych, sztuki kompozycji, operowania informacją w tekście multimedialnym, świadome używanie języka jako narzędzia komunikacji. Rozwijanie kompetencji warsztatowych dziennikarza, publicysty, krytyka, twórcy scenariuszy i form przekazu multimedialnego zapewni umiejętności oraz dobre przygotowanie do zawodów związanych z kulturą medialną.
piątek, 14 stycznia 2011
Spotkanie L – Thomas Pynchon
Wydawało Wam się kiedyś, że ktoś Was śledzi? A może uważacie, że całe Wasze życie jest przez kogoś skrzętnie wyreżyserowane jak w Truman Show? Jeśli tak, powinniście byli zjawić się na ostatnim spotkaniu KNAL poświęconemu powieści 49 idzie pod młotek Thomasa Pynchona.
Pisarz ten jest jedną z najbardziej tajemniczych postaci współczesnego literackiego świata. Analizując jedną z jego pierwszych powieści, staraliśmy się m.in. odpowiedzieć na pytanie, na ile jego paranoja i stronienie od ludzi są uzasadnione, a na ile stanowią przemyślaną strategię marketingową, której celem jest uwiedzenie i zmanipulowanie czytelnika. Zainspirowani przez prowadzącego spotkanie Szymona Drzażdżewskiego usiłowaliśmy dociec, czy powieść Pynchona wpisuje się w definicję powieści encyklopedycznej lub tzw. powieści totalnej. O ile od razu zgodziliśmy się, że na dwustu stronach nie da się zawrzeć całej wiedzy na temat świata (niezależnie od wielkości czcionki i gęstości druku), o tyle zgodziliśmy się z tezą, że taka objętość wystarczy, aby opisać ogólną zasadę funkcjonowania rzeczywistości.
Idealnymi terminami do opisania zasady działania świata w 49 idzie pod młotek okazuje się hipertekst skonfrontowany z użytą przez autora metaforą gobelinu. Bohaterka powieści, Edypa Maas, podąża za znakami niczym po nitce, w przekonaniu, że ostatecznie połączy je w logiczną całość i odkryje ich znaczenie. Wierzy, że te „wyspy sensu” (w kontekście terminologii związanej z hipertekstami, można by je nazwać leksjami) łączą się w nieprzypadkowy sposób a każdy kolejny znak może być tym elementem, który z bezładnego zwoju tropów pozwoli wyłonić starannie upleciony gobelin.
Przy okazji rzeczowej i merytorycznej dyskusji na tematy okołoliterackie, poświęciliśmy chwilę na obejrzenie fragmentu filmu dokumentalnego o Thomasie Pynchonie, naturalnie bez udziału pisarza. W rzeczonym filmie różne osoby, o mniej lub bardziej wybujałej wyobraźni wypowiadały swoje opinie na temat ekscentrycznych zachowań Pynchona lub, niezdrowo pobudzone, ekscytowały się kilkoma stosunkowo nowymi, rzekomymi zdjęciami autora Tęczy grawitacji wykonanymi przez reporterów śledczych. Jednak kwestia przyczyn, dla których pisarz stroni od ludzi i mediów pozostaje wciąż otwarta, wobec czego na koniec proponuję mini quiz:
Thomas Pynchon ukrywa się ponieważ:
A) To dobra strategia marketingowa;
B) Zażywanie LSD wywołało u niego paranoję;
C) Posiada i ujawnia informacje zagrażające interesom Systemu;
D) Jest brzydki;
Sprawę zdała Agata Grykien
Teksty:
ℑ PYNCHON I OKOLICE
Pisarz ten jest jedną z najbardziej tajemniczych postaci współczesnego literackiego świata. Analizując jedną z jego pierwszych powieści, staraliśmy się m.in. odpowiedzieć na pytanie, na ile jego paranoja i stronienie od ludzi są uzasadnione, a na ile stanowią przemyślaną strategię marketingową, której celem jest uwiedzenie i zmanipulowanie czytelnika. Zainspirowani przez prowadzącego spotkanie Szymona Drzażdżewskiego usiłowaliśmy dociec, czy powieść Pynchona wpisuje się w definicję powieści encyklopedycznej lub tzw. powieści totalnej. O ile od razu zgodziliśmy się, że na dwustu stronach nie da się zawrzeć całej wiedzy na temat świata (niezależnie od wielkości czcionki i gęstości druku), o tyle zgodziliśmy się z tezą, że taka objętość wystarczy, aby opisać ogólną zasadę funkcjonowania rzeczywistości.
Idealnymi terminami do opisania zasady działania świata w 49 idzie pod młotek okazuje się hipertekst skonfrontowany z użytą przez autora metaforą gobelinu. Bohaterka powieści, Edypa Maas, podąża za znakami niczym po nitce, w przekonaniu, że ostatecznie połączy je w logiczną całość i odkryje ich znaczenie. Wierzy, że te „wyspy sensu” (w kontekście terminologii związanej z hipertekstami, można by je nazwać leksjami) łączą się w nieprzypadkowy sposób a każdy kolejny znak może być tym elementem, który z bezładnego zwoju tropów pozwoli wyłonić starannie upleciony gobelin.
Przy okazji rzeczowej i merytorycznej dyskusji na tematy okołoliterackie, poświęciliśmy chwilę na obejrzenie fragmentu filmu dokumentalnego o Thomasie Pynchonie, naturalnie bez udziału pisarza. W rzeczonym filmie różne osoby, o mniej lub bardziej wybujałej wyobraźni wypowiadały swoje opinie na temat ekscentrycznych zachowań Pynchona lub, niezdrowo pobudzone, ekscytowały się kilkoma stosunkowo nowymi, rzekomymi zdjęciami autora Tęczy grawitacji wykonanymi przez reporterów śledczych. Jednak kwestia przyczyn, dla których pisarz stroni od ludzi i mediów pozostaje wciąż otwarta, wobec czego na koniec proponuję mini quiz:
Thomas Pynchon ukrywa się ponieważ:
A) To dobra strategia marketingowa;
B) Zażywanie LSD wywołało u niego paranoję;
C) Posiada i ujawnia informacje zagrażające interesom Systemu;
D) Jest brzydki;
Sprawę zdała Agata Grykien
Teksty:
ℑ PYNCHON I OKOLICE
piątek, 10 grudnia 2010
Spotkanie XLIX – Poezja konkretna
Ostatnie, w 2010 roku, spotkanie Koła upłynęło pod znakiem dyskusji o poezji konkretnej. Pod przewodnictwem mgr Moniki Kocot uczestnicy zapoznali się ze szczegółowymi wyznacznikami wspomnianego nurtu poetyckiego, a także wybranymi utworami Edwina Morgana.
Zjawisko poezji konkretnej rozpatrzono w kontekście eksperymentu artystycznego – właściwego poezji współczesnej; znaku językowego postrzeganego w sposób „materialny” – zwłaszcza graficzny; a także w odniesieniu do założeń konstruktywizmu i tzw. metody Johna Cage’a. Magister Kocot zwróciła uwagę na najważniejsze cechy poezji konkretnej Morgana, takie jak „werbiwokowizualność” tekstu, morfodynamika, pociągająca za sobą otwarcie tekstu na wielość odczytań. Wyjaśniła także pojęcie „migotania” znaczeń (Marjorie Perloff)– związanego z aktywizacją tekstu przez czytelnika, oraz problem „odkotwiczania znaczeń”. Następnie zaprosiła uczestników do próby aktywnej analizy (i interpretacji) wybranych wierszy, wśród których znalazły się m.in.: „Message Clear”, „Opening the Cage: 14 Variations on 14 Words”, „Siesta of a Hungarian Snake”czy „Warning Poem”.
Już początkowe próby analizy tekstów przyniosły dyskusję nad sposobem ich odczytywania, a także samą kwestią czy poezję konkretną należy odczytywać „na głos”? Podzielone stanowiska w tej sprawie doprowadziły do uzgodnienia dwóch sposobów obcowania z utworami Edwina Morgana, których dobór pozostawiono indywidualnym preferencjom czytelników. Dalsza część spotkania miała charakter twórczej interpretacji. Uczestnicy poszukiwali odkotwiczonych lub/i ukrytych sensów i „przekazów” zawartych w wierszach, a także nadawali im znaczenia, zgodnie własną koncepcją mentalną. W efekcie jeden utwór mógł otrzymać wiele różnych sensów, oscylujących między tematyką teologiczno-mitologiczną, a obyczajowo-społeczną. Innym ciekawym problemem była analiza typografii poezji konkretnej Morgana, z jej wariacjami słownymi i grą z konwencją estetyczną i gatunkową.
Proponowane teksty:
ℑ EDWIN MORGAN
ℑ Poezja konkretna
Zjawisko poezji konkretnej rozpatrzono w kontekście eksperymentu artystycznego – właściwego poezji współczesnej; znaku językowego postrzeganego w sposób „materialny” – zwłaszcza graficzny; a także w odniesieniu do założeń konstruktywizmu i tzw. metody Johna Cage’a. Magister Kocot zwróciła uwagę na najważniejsze cechy poezji konkretnej Morgana, takie jak „werbiwokowizualność” tekstu, morfodynamika, pociągająca za sobą otwarcie tekstu na wielość odczytań. Wyjaśniła także pojęcie „migotania” znaczeń (Marjorie Perloff)– związanego z aktywizacją tekstu przez czytelnika, oraz problem „odkotwiczania znaczeń”. Następnie zaprosiła uczestników do próby aktywnej analizy (i interpretacji) wybranych wierszy, wśród których znalazły się m.in.: „Message Clear”, „Opening the Cage: 14 Variations on 14 Words”, „Siesta of a Hungarian Snake”czy „Warning Poem”.
Już początkowe próby analizy tekstów przyniosły dyskusję nad sposobem ich odczytywania, a także samą kwestią czy poezję konkretną należy odczytywać „na głos”? Podzielone stanowiska w tej sprawie doprowadziły do uzgodnienia dwóch sposobów obcowania z utworami Edwina Morgana, których dobór pozostawiono indywidualnym preferencjom czytelników. Dalsza część spotkania miała charakter twórczej interpretacji. Uczestnicy poszukiwali odkotwiczonych lub/i ukrytych sensów i „przekazów” zawartych w wierszach, a także nadawali im znaczenia, zgodnie własną koncepcją mentalną. W efekcie jeden utwór mógł otrzymać wiele różnych sensów, oscylujących między tematyką teologiczno-mitologiczną, a obyczajowo-społeczną. Innym ciekawym problemem była analiza typografii poezji konkretnej Morgana, z jej wariacjami słownymi i grą z konwencją estetyczną i gatunkową.
Proponowane teksty:
ℑ EDWIN MORGAN
ℑ Poezja konkretna
Subskrybuj:
Posty (Atom)









