Nowa specjalizacja na Kulturoznawstwie UŁ!

Specjalność o nazwie Twórcze pisanie (Creative writing), proponowana na studiach licencjackich i magisterskich na kierunku kulturoznawstwo, łączy zajęcia o charakterze teoretycznym i praktycznym w zakresie warsztatu twórcy (liryka, proza, dramatopisarstwo, scenariusze, nowe formy i gatunki literackie w przestrzeni wirtualnej); kształci ponadto krytyka literackiego filmowego, teatralnego. Program zawiera również podstawy tworzenia form dziennikarskich i użytkowych – reportaż, esej, felieton, reklama. Wśród przedmiotów o profilu teoretycznym znajdują się arcydzieła literatury XX wieku, literatura najnowsza, antropologia kultury, pragmatyka języka. W programie specjalności znajdują się zajęcia warsztatowe i praktyczne związane z autorskim i kreatywnym uczestnictwem w przestrzeni publicznej (prowadzenie spotkań autorskich, debat literackich, autopromocja własnej twórczości, przygotowywanie tekstów do publikacji). Wśród efektów kształcenia zakładamy praktyczne opanowanie literackich technik narracyjnych i perswazyjnych, sztuki kompozycji, operowania informacją w tekście multimedialnym, świadome używanie języka jako narzędzia komunikacji. Rozwijanie kompetencji warsztatowych dziennikarza, publicysty, krytyka, twórcy scenariuszy i form przekazu multimedialnego zapewni umiejętności oraz dobre przygotowanie do zawodów związanych z kulturą medialną.

Spotkanie V – Recenzje

Współcześnie dużo mówi się o upadku sztuki recenzenckiej. Krytycy krytyków wskazują na liczne problemy: konformizm, komercję i zwykły brak doświadczenia. Inni, o teoretycznym zacięciu, mówią o upadku dawnych kategorii estetycznych i etycznych, co jest powodem kryzysu kulturowego, a w efekcie niemożliwości krytyki.

Ale czy powinniśmy godzić się na taki stan? Czy domniemany kryzys naprawdę spętuje pióra i języki?

Spotkanie Koła było poświęcone próbie odpowiedzi na powyższe pytania. Przygotowaliśmy recenzje różnych tekstów kultury: od książek, poprzez spektakle teatralne, a na komiksie koreańskim kończąc. Zajęliśmy się ocenianiem nie tylko dzieł wyjątkowo dobrych, ale także naprawdę złych. Każdy miał okazję przeczytać swoją pracę, a po każdej prezentacji następowała dyskusja na temat jej konstrukcji, zawartości merytorycznej oraz podejścia do poruszonego problemu. Omówiliśmy różne strategie oceniania, argumentacji i układania tekstu według ukrytego klucza. Wnioskiem ze spotkania było zauważenie punktów wspólnych recenzji tekstów różnych rodzajów: pomimo zmieniających się kontekstów, odpowiedzialność merytoryczna, sumienność, a także wrażliwość są stale konieczne.